Dag 18 - Flight home

Vanmorgen om 8 uur opgestaan, samen ontbeten en de laatste zaken in de koffers gestopt. Half 12 richting Orlando Int. vertrokken. Even onderweg toch nog maar wat benzine in de wagen gedaan, er was wat file op de I-4 en het lampje van een lege tank brandde al. Auto's ingeleverd en door naar de incheck balies, labels aan de koffers plakken en naar de machines gebracht. Daarna even in de hal een boterham gegeten en daarna richting de uitkleed routine. Duurt altijd weer langer dan je verwacht en met Roan is het altijd een feest, fouilleren en met een swap langs z'n rolstoel om te kijken of die niet met verdovende middelen in aanraking is geweest. Daarna naar gate 74 voor de vlucht naar Detroit. We hebben nog even voor we gaan boarden, dus even het blog bijwerken.

Geen bumpyride deze keer, dus ruim op tijd en haast zonder turbulentie aan op Detroit. Koffers heben we nu geen omkijken naar, we worden netjes naar gate 66 verwezen en dat is nog geen 50 meter verderop. De Airbus 330-300 staat daar al klaar en we nemen plaats in de met ruime lerenstoelen uitgevoerde wachtruimte. Daar we toch tijd zat hebben nemen Jan, Gea en ik nog even de shuttle richting Southstation en lopen naar de Sportsbar. Dit is de enige plek op Detroit aiport waar gerookt mag worden. Natuurlijk krijg je pas een asbak nadat je wat besteld hebt, nou we hebben wel trek in een biertje en nuttigen hier voorlopig weer onze laatste Bud. Op de terugweg naar de gate nog even twee nekkussentjes mee gekocht, want die opblaas dingen ziten toch niet echt lekker.

Allemaal nog even snel naar de wc voor we gaan boarden, waarna we mooi optijd richting Schiphol vertrekken. We zitten dit keer beter verdeeld in het vlietuig, hoewel pa en ma tijdens de vlucht nog wel wat last krijgen van een big mama op de rij achter hun. En de rest van de mensen erom heen van haar autistische zoon, die met gegil iedereen uit zijn of haar slaap houdt. Direkt aan het begin is mevrouw naar later blijkt een enveloppe kwijt en die gaat ze wel even tussen de stoelen zoeken. Ze perst zich tussen de stoelen en haalt alles overhoop met als gevolg dat ma bijna met haar gezicht in de stoel voor haar belandt en Michael getrakteerd wordt op een enorme derriere in zijn gezicht. Gelukkig verzoekt het cabine personeel haar deze speurtocht na aankomst verder te zetten, die konden namenlijk ook niet meer met door het gangpad lopen.