Dag 1

Gisteren geen tijd meer gehad om de blog bij te werken. Daarom nu met terugwerkende kracht.Om vijf uur ging de wekker, dus snel er uit, douchen en aankleden. Snel een ontbijtje naar binnen werken en de laatste dingen in de koffer gestopt. Om zes uur stonden Jan, Ilse en de knullen op de stoep en de taxi was er 20 minuutjes later. Soepeltjes naar Schiphol op dit vroege uur, alwaar pa en ma Warners al op ons stonden te wachten. Inchecken en kijken of er nog wat aan de stoelen te veranderen was, alleen Roan konden we nog naast ons op een stoel aan het gangpad krijgen, niemand zat er nu alleen gelukkig. Vreemd genoeg konden we met Roan geen mindervaliden plek meer krijgen omdat alles vol zat, ondanks dat we dit wel hadden aangevraagd met boeken.

Iets te laat vertrokken met de Airbus van NWA, maar het was een soepele vlucht naar Detroit en we kwamen daar bijna een half uur eerder aan dan de schema tijd.

We gingen vlot door de douane, maar terwijl we in de rij stonden te wachten, kwamen ze met een "hasj" hond door de rijen. Snel de koffers van de band en door naar customs, ook hier weer een hond, maar deze Beagle was uit op vleeswaren en salami in het bijzonder. Hij bleek wel erg geïnteresseerd in de tas van pa en de beambte vroeg of hij ook salami bij zich had. Nou dat was niet het geval, maar nog wel een boterham met boerenmetworst. Een aantekening op het grensdocument was het gevolg en daarna konden we met de hele familie apart, om de koffers op levensmiddelen te laten onderzoeken. De boterham met worst kon de afvalbak in, maar verder werd er niks gevonden (de Hollandse kaas die mee is, kunnen we dus gewoon nog op brood doen :-) ).

Ondanks dit oponthoud was de vervroegde aankomst onze overstap tijd ten goede gekomen en gaf dit Jan even de tijd om snel een peuk te doen bij de "sports bar".

De incheck voor de vervolg vlucht verliep ook goed, nog even schuiven met een stoel en toen zaten we met z'n allen achter in deze kist. In tegenstelling tot de soepele vlucht naar Detroit, hadden we nu een 2 uur durende rollercoaster-ride naar Orlando. Wat ging het tekeer van tijd tot tijd. Het staartstuk waar we zaten, had soms meer weg van die van een vis, dan van een vliegtuig.

Eenmaal op Orlando hadden we de koffers gelukkig weer snel te pakken en was het op naar de car-rentals om de auto's op te halen. Eerst met Jan in de rij bij Alamo om hun auto op te halen, gelukkig was de rij niet te lang en hadden we deze wagen snel geregeld. Deze wel dus, maar wij hebben iets met huurauto's geloof ik, dus bij Dollar liep het ff minder soepel (en dat is zacht uitgedrukt).

Dollar is recent met Triffty samen, maar hebben nog wel twee aparte systemen. Maar onze naam kwam in geen van de systemen voor.....! We hadden echter wel een voucher en wilden wel een auto hebben. Je zult begrijpen dat we na de vlucht al behoorlijk gaar waren en echt niet op dit gez... zaten te wachten. De manager werd erbij gehaald en deze heeft het probleem voor ons opgelost, helaas was er geen Dodge Durango voor handen, maar werd het een upgrade naar een mini-van.

Ruim anderhalf uur later de weg op als gepland, ging het op weg naar Davenport. Tomtom aan, ondanks dat we 4 jaar na ons eerste bezoek hier, de weg nog niet vergeten waren. Maar helaas zat het ons weer niet mee en reden we op de I-4 lekker de file in. We dachten de het een ongeluk was, omdat de brandweer met loeiende sirene en zware claxon over de vluchtstrook voorbij kwam zetten. Het bleek verderop toch de wegwerkzaamheden te zijn, hier waren ze 4 jaar geleden ook al aan bezig.

Eenmaal aangekomen op Highlands Reserve, bleek het huis echt een plaatje te zijn, wat een ruime villa is dit zeg. Snel met Jan en Jeffrey nog even naar de Publix om een paar boodschappen te halen, helaas was deze om 22:00 net dicht gegaan en had ik geen zin om nog verder naar de Wallmart te rijden. Daarom maar even het hoognodige bij de Pix van het tankstation meegenomen. Het was inmiddels 23:00 uur lokale tijd en voor ons gevoel dus een uur of 5 in de ochtend, met andere woorden als de wiede weerga naar ons nest, waar Roan al even lekker lag te pitten. Morgen zien we wel weer verder.