Weer thuis

Afgezien dat Roan onderweg niet lekker werd (waarschijnlijk door slaapgebrek)en we weinig tot niet geslapen hebben, kwamen we 25 minuten eerder op Schiphol aan. Het duurde even voor we van boord konden en moesten zelfs nog naar een andere gate rijden door de drukte op de luchthaven, maar toen konden we dan richting de douane en bagage. Roan moest even naar de wc en toen merkte we gelijk dat we niet meer in de V.S. waren hoor. Half Schiphol afrijden om een toilet voor mindervaliden te zoeken, wat is het daar toch goed geregeld. De koffers waren er snel en konden zo doorlopen, snel door naar aankomsthal 4 en kijken of de taxi's er al zijn. Afscheid genomen van pa en ma, zijn hebben een taxi rechtstreeks naar Rijswijk, de andere 7 met een busje naar Zoetermeer. De rit terug gaat vlot, maar het valt wel op dat de wegen hier een stuk smaller zijn dan daar en veel voller.

Thuis worden we welkom geheten door Henk, John en Ronald en natuurlijk onze vier katten. Nou ja eerst drie eigenlijk Lowie is te druk buiten en komt pas later eens binnen kijken. Henk en John hebben een heerlijke lunch voor ons klaarstaan en zorgen voor de nodige afleiding zodat we niet in de verleiding komen om te gaan slapen. Een lekkere bak Hollandse koffie gedronken en op de tv even de foto's bekeken. Na het eten nog lekker zitten kletsen en toen zijn de boys naar Ypenburg gegaan. Toen maar eens wat koffers open gaan trekken en de kleding op gaan bergen, heerlijk toch zo'n villa met wasmachine en droger. Het overgrote deel van de kleding is weer schoon mee naar huis gekomen en kan zo de kast in. Daar John ook lekker hier wat gewassen heeft, ligt er niet de alom bekende berg vakantie was in de berging. Erg veel trek hebben we 's-avonds nog niet, het blijft altijd weer even wennen aan het tijdsverschil. Ik loop snel even naar Appie Hijen voor een paar pizza's, een paar biertjes en wat yoghurt voor morgen ochtend. Nog even wat tv gekeken en toen toch maar naar bed gegaan. Het was een heerlijke vakantie in Florida, hopenlijk weer tot snel U.S.A.

Dag 18 - Flight home

Vanmorgen om 8 uur opgestaan, samen ontbeten en de laatste zaken in de koffers gestopt. Half 12 richting Orlando Int. vertrokken. Even onderweg toch nog maar wat benzine in de wagen gedaan, er was wat file op de I-4 en het lampje van een lege tank brandde al. Auto's ingeleverd en door naar de incheck balies, labels aan de koffers plakken en naar de machines gebracht. Daarna even in de hal een boterham gegeten en daarna richting de uitkleed routine. Duurt altijd weer langer dan je verwacht en met Roan is het altijd een feest, fouilleren en met een swap langs z'n rolstoel om te kijken of die niet met verdovende middelen in aanraking is geweest. Daarna naar gate 74 voor de vlucht naar Detroit. We hebben nog even voor we gaan boarden, dus even het blog bijwerken.

Geen bumpyride deze keer, dus ruim op tijd en haast zonder turbulentie aan op Detroit. Koffers heben we nu geen omkijken naar, we worden netjes naar gate 66 verwezen en dat is nog geen 50 meter verderop. De Airbus 330-300 staat daar al klaar en we nemen plaats in de met ruime lerenstoelen uitgevoerde wachtruimte. Daar we toch tijd zat hebben nemen Jan, Gea en ik nog even de shuttle richting Southstation en lopen naar de Sportsbar. Dit is de enige plek op Detroit aiport waar gerookt mag worden. Natuurlijk krijg je pas een asbak nadat je wat besteld hebt, nou we hebben wel trek in een biertje en nuttigen hier voorlopig weer onze laatste Bud. Op de terugweg naar de gate nog even twee nekkussentjes mee gekocht, want die opblaas dingen ziten toch niet echt lekker.

Allemaal nog even snel naar de wc voor we gaan boarden, waarna we mooi optijd richting Schiphol vertrekken. We zitten dit keer beter verdeeld in het vlietuig, hoewel pa en ma tijdens de vlucht nog wel wat last krijgen van een big mama op de rij achter hun. En de rest van de mensen erom heen van haar autistische zoon, die met gegil iedereen uit zijn of haar slaap houdt. Direkt aan het begin is mevrouw naar later blijkt een enveloppe kwijt en die gaat ze wel even tussen de stoelen zoeken. Ze perst zich tussen de stoelen en haalt alles overhoop met als gevolg dat ma bijna met haar gezicht in de stoel voor haar belandt en Michael getrakteerd wordt op een enorme derriere in zijn gezicht. Gelukkig verzoekt het cabine personeel haar deze speurtocht na aankomst verder te zetten, die konden namenlijk ook niet meer met door het gangpad lopen.

Dag 17 - Villa Pondarosa

Vandaag lekker in de villa gebleven, nou ja eerst 's-morgens eerst even naar de Walmart Superstore richting Clermont geweest. Alleen Michael bleef thuis. Even lekker lopen snuffelen tussen al dat aanbod, t-shirtjes, pins, ondergoed en een tube zalf tegen mijn pijnlijke rug spieren. Lekkere donuts en appelflappen meegenomen voor bij de koffie. Bij de villa lekker gamen, internetten, zonnen en zwemmen. Normaal zouden we morgen om 10 uur 's-morgens uit de villa weg moeten, maar we vliegen pas 's-avonds en om nou een halve dag op de luchthaven rond te moeten hangen is geen pretje. Dus maar even mailcontact gezocht met John in Engeland, daar er de komende 4 dagen niemand in de villa zit is het geen probleem dat we later vertrekken, hij heeft de schoonmaakploeg laten weten dat ze pas donderdag naar de villa moeten gaan. Het plan is om ongeveer 14:00 uur richting de luchthaven te vertrekken, maar eerst gaan we vanavond nog even lekker uit eten met z'n allen. Eerst langs Pondarosa Steakhouse gereden, nou dat viel erg tegen, we hadden geen zin om een steak van een reclamebord uit te zoeken, drinken te kiezen, betalen en dan in een rij wachten tot je een tafel krijgt. Nee, voor ons geen biefstuk van een veredelde friettent. Dus doorgereden naar Black Angus Steakhouse, ja da's a different cookie, gezellig restaurant, niet te koud zoals zo vaak en uitstekende steaks. Kortom heerlijk gegeten. Terug in de villa, even op internet de terugvlucht gekontroleerd en de binnenlandse vlucht is bijna 2 uur eerder, gelukkig nog even nagekeken, anders hadden we mooi de vlucht naar huis gemist. Dat wordt dus eerder richting luchthaven en autoverhuurder.We hebben nu wel alle tijd om over te stappen, bijna 3 uur moet ruim genoeg zijn. Grootste deel van de bagage is gepakt en morgen is het dan bye bye Highlands Reserve and bye bye Florida.

Dag 16 - Back to Hollywood

Hollywood Studios kreeg nogmaals een bezoek van ons, met uitzondering van pa en ma. Pa had hoofdpijn en kon wel een dagje rust gebruiken. 's-Ochtend was het nog bewolkt, maar erg vochtig en daardoor behoorlijk benauwd. Eerst snel richting ToyStory voor wat fastpassen, want volgens Yolanda moesten wie gedaan hebben. Nou zo vroeg als we al waren, konden we toch pas om 4 uur terug komen om er in te gaan. Snel door naar het end van het park voor de Rockin'Rollercoaster met Aerosmith muziek. Gea en Ilse hadden geen zin om door het donker te schuren, maar Roan kon niet wachten om in een limo model karretje het donker in geschoten te worden. We moesten er een uurtje geduld voor hebben, maar konden dan als vip's met een stratched limo over de donkere wegen achter de band aan scheuren. Toen we er uit kwamen, waren de meiden terug van hun bakkie koffie doen. Jeffrey wilde de Tower of Terror nog doen en dat was voor Roan niet tegen dovenmans oren gezegd. Dus wij met z'n drieën naar het hotel en de rest het park in, omdat wij een uur de wachtrij in zouden gaan. Daar we via de fast-pass rij mochten en de rest pas over een uur terug zouden komen, konden wij mooi twee keer met de vallende liften.

Toen op een drafje naar de andere kant van het park om nog een keer de stuntshow Lights, Motors, Action te gaan bekijken. Het is een kopie van de show in Parijs en wat kunnen die gasten rijden met de omgebouwde Opeltje Corsa. Tijdens de show begon het iets te regenen, dus even ergens schuilen met een drankje. Toen het droog was, hebben we ook nog even de Backlot tour gedaan, want daar waren we toch vlak bij en het is leuk om van dichtbij te zien hoe je met trucage in films bedonderd wordt. Toen was het tijd om naar Toystory Mania te gaan, het is een soort van 3D schiettent, waar je in wagentjes met 2 maal 4 personen door heen rijdt. Je moet je kanonnetje op het doel richten en daar aan een touwtje te trekken kan je dan schieten. De punten worden automatisch voor je getelt en aan het end zie je alle scores naast elkaar. Wel leuk om een keer gedaan te hebben, maar om daar nou uren voor in de rij te staan nee.

Daarna was het tijd om huiswaarts te gaan. Bij het zwembad nog even een drankje gedronken en daarna gaan eten. Nog even naar de Walmart verderop om te kijken of ze voor Petra de gewenste grill-kruiden hadden. En ja, hier hebben ze de betelde kruiden van KC. Wat een winkel is dat zeg, daar kan de Publix van om de hoek zeker 3 keer in.

Dag 15 - Return to Universal

Vanmorgen pas laat wakker geworden, dat komt ervan als je de avond er voor laat naar bed gaat hé. Samen ontbeten en toen op weg naar Universal, Jan moest eerst nog even de tank vullen. Het was duidelijk zondag, druk op de weg en druk bij het park. Ondanks dat we later bij het park waren stond er nog een rij bij de kassa's voor het parkeren en ook in de garage was het enorm vol. We moesten zelfs op een plek gaan staan waar we eigenlijk niet mochten staan. We gingen eerst naar Island of Adventure en daar na binnenkomst direkt linksaf naar de Hulk. Na twee ritjes gemaakt te hebben gingen we door naar Spiderman, waar ik met Roan, Jan en Ilse naar binnen ging. Het is een leuke 3D rit met fraaie verrassingen. Toen we bij de uitgang kwamen zagen we dat het erg druk was in de winkel en dat was niet voor niets. De lucht was donkergrijs en de regen kwam met bakken uit de lucht. Even bij de ingang gestaan en met gebarentaal met de rest van de party overleg gevoerd. Zij stonden aan de overkant van de straat in de ingang van de winkel daar. Jef en Michael wilden ook wel even in Spiderman, dus met een paraplu de straat over en met hun naar de ingang gevlogen. Ook zij vonden de attractie cool, maar na de rit regende het nog steeds, dus weer over de straat hollen naar de anderen. In de shop maar even een boterham gegeten tot het droog werd. De lucht klaarde op en het werd gelijk lekker klam door het verdampende regenwater. Naar het Jurrasicpark deel, waar een aantal onder een overkapping wat ging drinken. Met Roan, Jeffrey en Michael ging ik naar de twee draken om daar nog even een ritje mee te maken. Op de laatste rij lieten we ons lekker door "Ice" meesleuren door dit gevecht. Na de rit terug gelopen naar de anderen en ook wat gedronken. Bij de ingang van de stuntshow The 8th Journey of Sindbad stonden ze ons op te wachten met de mededeling dat de show niet door ging door technische problemen, als pleister op de wonde kregen we 9 fastpasses. Terug gelopen en snel nog even de Duelling Dragon's in gelopen en en laatste rondje gemaakt, dit keer konden we op de eerste rij zitten en dat is in deze achtbaan toch echt het leukste. Je ziet dan de andere draak echt goed aankomen en elkaar net ontwijken met een looping of andere scherpe bocht. Pa en ma waren nog niet in Poseidons Fury geweest, dus daar konden we mooi met deze passen wel even naar binnen. Blijft echt mooi dit gevecht tussen de goede en de slechte godheid. Toen we bij de uitgang kwamen was de lucht weer donkergrijs en kwam de regen weer met bakken uit de lucht. Allemaal de poncho's weer aan en een plek zoeken om te schuilen, even in de naast gelegen winkel gaan staan, maar het leek niet snel droog te gaan worden. Dan moesten wij nu maar het gevecht met de weer goden aan gaan, niet door naar Universal Studios, maar terug naar huis. Door de stromende regen richting de uitgang, het donderde zo nu en dan, de regen werd steeds heftiger en de straten vulden zich met water. Soppend in onze schoenen kwamen we bij de auto's aan en gingen we richten de Interstate. Door het plotseling zo slechte weer en de drukte in het park, vertrokken er ook veel mensen tegelijk en was het op de I-4 een stroom auto's van 4 banen breed. Voorbij de parken van Disney werd het wat rustiger op de weg en konden we wat meer vaart maken. Na thuis even droge kleding en schoeisel aangedaan te hebben en wat gedronken te hebben, vertrokken we weer om te gaan eten. Helaas was het in de restaurants net zo druk als in de parken en stonden ze bij Bob en Perkins tot buiten te wachten op een tafel, nou probeer er dan maar eens een tafel voor negen te krijgen. Weer de auto's in en hebben toe bij Danny's gegeten, het eten was niet slecht, maar dat bij Bob Evans vinden we toch beter. De bediening kon hier ook echt beter, veel Amerikanen zouden weer vertrekken als ze zolang op hun eerste drankje moeten wachten. Hopenlijk is het morgen beter weer.

Dag 14 - Shamu Rocks

Vanochtend lekker rustig aan gedaan. Roan is met pa en ma in de villa gebleven, met de rest zijn we naar 192 gegaan. Ik wilde kijken voor een nieuwe camera en Michael was opzoek naar een nieuwe jeans. Met de camera werd het niks, de winkels beloven een hoop, maar hebben nauwelijks wat op voorraad. De Jeans Outlet bleek bij aankomst gesloten en was leeg, de recesie heeft hier duidelijk z'n invloed. Nog even verderop proberen maar, bij een grote Giftshop kon in ieder geval Ilse voor haar nichtje slagen voor 2 t-shirts van de Jonas Brothers. Ook Jan kon nog wat vinden. Toen snel terug naar de villa voor de lunch en even lekker zwemmen. Op tijd gaan eten bij Bob en daarna richting Sea World, 's-avonds is er namenlijk een ander programma. Toen we bij Bob weg gingen hing er in het westen al een donkere lucht en was er al gerommel te horen. We zouden naar het oosten gaan, dus dachten dat dat wel goed zou gaan. Eénmaal binnen gingen we snel opweg naar de Manta, de jongens wilde deze achtbaan nog een keertje doen. De lucht begon nu hier ook donker te worden door onweerswolken, buiten werden de flamingo's onrustig, waarschijnlijk door het naderende onheil. We zaten goed en wel in de stoeltjes van de Manta, of de hemel brak open en storte het gedurende de dag verzamelde vocht over ons uit. Helaas Pinutbutter, we konden weer uitstappen, door het weer zetten ze de achtbaan stil. Wij weer naar beneden, want het werd tijd om richting Shamu te gaan. De regenponcho's maar weer voor de dag gehaald, ja Yo ze komen weer van pas. De anderen stonden aan de overkant te schuilen en we hebben ze ook snel van de capejes voorzien. Toen maar door de stortbui richting Shamustadium voor de avondshow. Toen we aankwamen konden we zo doorlopen, het stadion was al open en door de overkapping zaten we lekker droog. Met een mooie regenboog over onze hoofden. Op de beats van rock muziek vertoonden de orca's en hun trainers weer de mooiste kapriolen. En natuurlijk zorgde Shamu er weer voor dat de mensen in de "Soak Zone" weer behoorlijk nat werden, voor zover ze dat al niet waren dan. Ja, het was weer een mooi spectakel.

Het was inmiddels droog en gingen nu door het langzaam donker worden de park. Dit geeft toch een heel ander sfeertje dan wanneer het allemaal fel verlicht is door de zon en de lucht trilt van de hitte. Nu eerst maar even naar Kraken, deze samen met Roan, Jeffrey en Michael gedaan. Was een leuke ervaring in het donker, daarna weer in de rij met Jan en Ilse, maar helaas kreeg de achtbaan een storing waardoor hij stil werd gezet voor onbepaalde tijd. Dan maar door naar de Manta, hier was het zelfs na de regen nog druk in de "Quik Queue". Maar ook deze rit was heel gaaf in 't donker. Opschieten, opschieten, door de wachtrij bij de Manta was de tijd al aardig opgeschoten en was het tijd voor de vuurwerk show, vanaf de kade naar het mooie vuurwerk staan kijken. Ook Sea World maakt er een echt sprookje van, maar om alles goed te kunnen zien moet je wel optijd zijn en een plaatsje in het stadion zoeken. Vuurwerk over, park dicht, dus tijd voor de terug weg.

Eenmaal thuis lekker bij het zwembad gezeten met een nootje en een borrel. Toen de meeste richting bed gingen, ben ik nog even in m'n zwembroek gesprongen, Jeffrey was 's-ochtends tijdens het stoeien in het zwembad z'n oorbel kwijt geraakt. Nu mocht ik wel even voor schatduiker gaan spelen, gelukkig is het bad niet al te groot en had ik de oorbel en de sluiting snel gevonden. Nog een biertje en toen snel naar bed.

Dag 13 - Magic Kingdom

Vanochtend geen haast gemaakt, rustig opgestaan en ontbeten. In de loop van de ochtend naar Magic Kingdom vertrokken. Het was een snikhete dag, dus we gingen met een tropisch tempo door het park. Van de parkeerplaats met de monorail, ja we hadden er nog vertrouwen in ondanks het recente ongeluk, naar de ingang van het park. Op Mainstreet was net de Move It! Shake It! Celebrate It! Street Party aan de gang, even blijven staan om te genieten van de muziek en dans. Ze maken er altijd een heel spektakel van.

Daarna richting Liberty Square gelopen en hier even wat Amerikaanse geschiedenis opgehaald in The Hall of Presidents. Was mooi, zeker omdat nu ook Barack Obama er in is opgenomen. Daarna ging het verder naar de Haunted Mansion, mooi gedaan, niet echt een spookhuis, eerder komisch en indrukwekkend. Even wat gedronken en op de grens met Frontierland gestopt. Een deel ging richting Big Thundermountain en wij bleven met Roan, pa en ma staan om te wachten op de Celebrate A Dream Come True Parade.

Na de parade met de anderen ook Big Thundermountain in geweest, blijft een leuk baantje, hoewel ik die van Parijs leuker vind. Daarna waren de piraten aan de beurt, er was haast geen wachtrij bij Pirates of the Caribbean, dus we waren snel binnen en lekker koel tussen de verhitte gevechten door. Buiten was er net een leuk optreden van Captain Jack Sparrow bezig, echt een goede look-alike van Johnny Depp. Zeker de spraak was erg goed.

Na de piraten liepen we langs de Jungle Cruise en daar stond op dat moment bijna niemand en was voor enkele van ons wel leuk om even te doen. Helaas liep er wat mis met een boot verderop in de rij en kwamen we in een file op het water.

Daarna even wat gedronken, enkele genoten van een overheerlijke Pineapple-float. We voelden ons allemaal nog al bezweet en plakkerig, daar Space Mountain wegens onderhoud buiten dienst stond zijn we maar terug gegaan naar de auto's en richting de villa vertrokken. Maar eerst nog even heerlijk de buikjes rond gegeten bij Bob Evans. Onderweg naar huis reden we al voor een donkere wolkenlucht uit en werd de hemel vrijwel continue verlicht door de bliksem, ook toen we thuis waren ging dit nog geruime tijd door.

Dag 12 - Sun and Fun

Vandaag geen park o.i.d. , eerst eens lekker uitgeslapen. Rustig ontbeten, daarna lekker bij ons zwembad gezeten. De één ging zwemmen, de ander zonnen. De knullen zaten lekker op de PC's te spelen en chatten met vrienden. Ben met Jef en pa even naar de Publix gereden om heerlijke Cheesecake te halen. Lekker buiten van zitten smullen met een bakkie koffie. In de loop van de middag naar de grote Maingate Flea-market op de 192 gegaan. Hier even lekker lopen snuffelen, maar alleen Jan kon hier iets vinden. Voor 4 Dollar werd hij de nieuwe eigenaar van 2 cowboy hoeden, die wil hij in z'n oldtimer Chevy gaan leggen. Daarna zijn we door gereden naar de Florida Mall, daar was het beter shoppen. Gea en Ilse vonden een winkel waar ze een paar leuke slipjes kochten, ik kan bij Puma voor een paar nieuwe sneakers slagen en Michael en Jeffrey kochten mooie boxers van Calvin Klein. Roan kocht bij Hot Topic een cool Harry Potter t-shirt, dat hij 3 augustus, als hij met Joyce naar de film gaat natuurlijk aan wil. In de Foodcourt een tafel voor ons gezocht en toen in groepjes eten gaan halen waar iedereen zin in had. Door de ruiten in het dak, was al een erg donkere lucht waar te nemen en ook onweerde het al. Toen we buiten kwamen was de meeste regen voorbij, snel nog even bij Toys'R'Us langs. Roan had nog een spel op het oog, American football seizoen 2010 was hier al te krijgen. Daarna terug naar huis, waar we nog heerlijk buiten hebben gezeten, biertje, wijntje, enzovoorts en dus even geen blog bijgehouden gisteren. Vandaag Magic Kingdom, wat later weg van huis en daar blijven tot het vuurwerk.

Dag 11 - Universal Studios

Vandaag was het weer een pracht dag, blauwe lucht en ook behoorlijk warm. De filmindustrie van Universal stond vandaag op het program, na binnenkomst eerst even langs de guest relations, nou ja even, het was er behoorlijk druk. Daar een paar fastpasses gehaald en toen snel het park in. Als eerste zijn we naar Shrek 4D gegaan, daar was het nog niet erg druk en we hebben weer erg gelachen. Vervolgens gingen we schuin de straat over richting Twister, hier kan je de natuurkrachten van dit verschrikkelijke natuurverschijnsel van dichtbij beleven. Nou ik kan je vertellen dat de koeien je om de oren vliegen. Erg leuk gemaakt en ook alles er omheen is in stijl aangekleed. Daarna door richting Revenge of the Mummy, waar we met een paar in gingen. Blijft echt een coole rit met die onverwachte gebeurtenissen, helemaal geen straight forward rollercoaster. Plotseling stoppen, omkeren, vuur en rook, van alles zit er in en Ilse kwam er helemaal shaken uit. Als ze geweten had dat het deels in het donker was, was ze niet gegaan.

Het begon al aardig heet te worden, dus tijd om wat te drinken. Even lekker op een bankje in de schaduw met een fles water, wat fris of een biertje. Daarna door naar Amity Island voor een boottochtje en een ontmoeting met Jaws. Voor die het nog niet hadden meegemaakt was het echt schrikken geblazen.

Daarna zijn we terug gelopen voor de attractie Disaster, voorheen was dit Earthquake. Heel erg verbeterd nu en veel meer interactie met de bezoekers. Er is nu een zaal gedeelte met een virtuele regiseur (Dwayne Johnson) en zijn werkelijk aanwezige assistent, daarna wordt er in de volgende zaal met een aantal vrijwilligers een aantal stukjes film opgenomen. Hierna ga je door naar het metrostation, waar al het publiek nog eens op de film wordt gezet tijdens de aardbevings simulatie. Ze monteren in een razend tempo alle stukjes aan elkaar en tonen in de metro dan de film en die is om te gieren.

Hierna het meer weer omgelopen en E.T. te hulp geschoten om zijn groene planeet te redden. Met z'n allen op de fiets met E.T. voorop in het mandje, op de vlucht voor NASA en de politie, door het bos en over de stad. Ze vonden het alemaal erg leuk, vooral als hij aan het eind je naam roept als hij gedag zegt. De dag voorderde al weer aardig en Roan had nog een wens in dit park, dus ik met hem naar de Simpsons terwijl de rest naar de dierenshow daar vlakbij gingen. De Simpsons rit heeft iets weg van de Jimmy Neutron attractie, maar heeft meer weg van een echte achtbaan. Maar dan met het natte gespetter van een 4D attractie als Shrek. Roan heeft het uit zitten gieren, hij is dan ook een echte Simpsons fan. Helaas is de Hollywood Rip Ride Rockit nog steeds niet klaar, met heel veel geluk gaan we het nog beleven deze vakantie. De laatste bogen rond de lift worden aangebracht en netten boven de publieks doorgangen gehangen.

Hierna nog even wat gedronken en toen via Hollywood Boulevard richting de uitgang, toch nog even snel bij Terminator 2 3D langs met Jan, Ilse, Jeff, Michael en Roan. Helaas kreeg Syberdine Technologies problemen en moest de show gestaakt worden. We hadden geen zin om een half uur of meer te wachten en zijn huiswaarts gegaan. Eerst langs Bob Evans aan de 192 voor weer een prima warme hap en een eindeloze stroom refill's aan frisdrank.

Eyeball you soon Universal !!!

Dag 10 - Seaworld

Na de regenachtige dag van gisteren, was het vandaag weer mooi en warm. Na het ontbijt op tijd weer richting Orlando vertrokken en dit keer zonder brokken bij Seaworld aangekomen. Na de bekende tassencontrole en de wachtrij bij de kaartjes automaten, na binnenkomst even een plattegrond gepakt. Ik ben even met Roan bij de guest relations langs gegaan om zijn disabled permit op te halen, daarmee kunnen we in Seaworld met 4 personen via de fastqueu een attraktie in. We zijn gelijk maar naar Shamu's stadium gegaan, want de Orca-show zou met een half uur beginnen. De show Believe was weer om van te genieten, wat kunnen ze die dieren toch een hoop leren en wat een kracht hebben deze zwart witte rovers.
Daarna via de Shark encounter ging het richting de nieuwe achtbaan Manta. Roan moest wel even slikken toen hij al die mensen onder de buik van de Manta zag hangen. Dit was toch wel even andere koek, dan een recht toe, recht aan rollercoaster. De gillende mensen maakten het er voor hem alleen maar moeilijker op, maar hij heeft de lengte er voor en ook de durf. Dus na even op hem ingepraat te hebben, ging hij toch overstag en gingen we met Jeffrey en Michael de Manta in. Echt een heel raar idee als je gekanteld wordt en buikwaarts onder de achtbaan hangt. De rit is echt te gek, zeker met de koprol looping waarmee je gewoon op je rug komt te liggen. Daar we met Roan's pas maar met 4 personen tegelijk een rit konden maken, moest hij nog een keer, nou dat was geen probleem, want aan het eind liet hij het vertrouwde... ik wil nog een keer... horen. Dus gelijk nog een keer naar binnen met Jan en Ilse. Gea had al wat last van haar hoofd dus had geen zin in zo'n ruige rit. Roan kreeg van Jan en Ilse een Manta t-shirt voor zijn moed, wat was hij trots dat hij ook dit had durven doen.

Daarna hebben we even een boterham gegeten, want van al die indrukken krijg je trek. Hierna was het tijd om bij flipper te gaan kijken, in mijn beleving de mooiste show in Seaworld, het prachtige Blue Horizons . We hebben echt genoten van de Dolfijnen, Baluga, Ara's en acteurs in deze geweldige show. De Condor had er geen zin in vandaag en bleef lekker bij z'n condo zitten.


Daarna was het tijd voor wat verkoeling, dus via de Pinguin's gingen we naar Journey to Atlantis, een achtbaan achtige watersplash, met verrassende effecten. Roan en ik zaten op de eerste rij en waren tot op de draad verzopen. Gelukkig met dit warme weer zorgt het voor wat verkoeling en droogt het vanzelf wel weer. Een beetje wind helpt daar wel bij, dus snel door naar de ernaast gelegen Murene Kraken. Deze achtbaan is echt rap en met z'n korte snelle bochten een van mijn favorieten. Ook dare-devil Roan vond ook deze weer geweldig en vond het helemaal geen straf om nog een ritje met z'n oom en tante te moeten maken.


De dag begon al weer aardig op te schieten, even de groep opdelen om allemaal nog even naar iets te gaan waar we heen wilden. Gea ging met Jan, Ilse, pa en ma nog even langs een winkeltje en daarna door het aquarium terwijl Roan, Jeffrey, Michael en ik toch nog maar even snel in de Manta gingen.
Daarna wilden we als afsluiter nog naar Clyde en Seamore, de zeeleeuwen show van het park. Dit is altijd leuk om te bekijken. Die dieren kun je toch ook een hoop leren en met een visje hier en daar kun je ze toch van alles laten doen. En dan die otter, die telkens als een soort rode draad, overal tussen door loopt. We hebben enorm gelachen.


De dag hebben we afgesloten met eten bij Perkin's, waar we onze buiken weer goed vol gegeten hebben. Het was weer een dag vol met mooie indrukken.

Dag 9 - Boem is Ho

Vanmorgen vroeg wakker geworden van een enorme hoosbui. Het klaterde zo hard uit de dakgoot dat er een gat in de grond was gespoeld. Het plan voor vandaag was om naar Seaworld te gaan, maar na het ontbijt regende het nog steeds. Even op de lokale buienradar gekeken, dat gaf aan dat het zou opklaren, dus toch maar op weg gegaan. Jan wist inmiddels de weg en ging voorop, de highway 27 op naar het zuiden richting de I-4. Op de kruising voor de I-4 stond het stoplicht op rood en we moesten wachten. Even later horen we een geraas gevolgd door een knal, ja hoor zit er een lekker te pitten in de auto en knalt zo op onze achterkant. Even uitgestapt en afgesproken om bij Danny's op de parkeerplaats te gaan staan. Daar ik niet helemaal zeker was hoe hier een schade af te handelen, heb ik maar even 911 gebeld. Geruime tijd in de regen staan wachten voor de Florida Highway Police eindelijk tijd voor ons had. De lokale State Trooper bleek een echte Rosco P. Coltrane en vertelde me dat ik er goed aan had gedaan om hem erbij te roepen. Met z'n schrijfblok in de aanslag ging hij direct allerlei vragen stellen en nadat hij z'n pruimtabak had uitgespuugd kon ik hem gelukkig ook verstaan. Het engels van de Dominicaanse staartmans, die achterop ons gevlogen was, liet helemaal te wensen over dus Rosco moest het een en ander voor hem herhalen. Toen hij genoeg gegevens had ging hij terug z'n wagen in om een rapport op te maken. Ik kreeg wat later een nette uitdraai van hem met alle gegevens en de botsauto bestuurder ging met een bekeuring voor gevaarlijk rijgedrag weer op weg.

Nou ja, daar het nog steeds niet droog was en we al zoveel tijd verloren hadden, hielden we Seaworld voor vandaag voor gezien en gingen we maar terug naar de villa.
Na de lunch, zijn Jan, Ilse, Gea en ik nog even naar Oldtown gereden en naar een flea-market op de 192 om wat te shoppen. Jan heeft in Oldtown een Florida nummerplaat laten maken voor op z'n Chevy Blazer thuis.

Terug bij de villa (het was inmiddels weer droog en warm) nog even lekker het zwembad in en wat gedronken. Daarna zijn we lekker gaan eten bij Bob Evans, waar we, mede door de refills van de grote glazen fris, met volle buikjes terug naar huis gingen. Nu zitten met een bakkie koffie achter de laptop of PC en zijn de knullen even een potje aan het biljarten.

Morgen krijgt Seaworld een nieuwe kans.